Jesteś w:

Formularz wyszukiwania

Jedenasty wykład z cyklu SZTUKA I TECHNOLOGIA

 Marta Ryczkowska, Redefinicja sztuki i nowe media - Fluksus

22 marca 2017, godz. 17.00
Miejska Biblioteka im. Łopacińskiego w Lublinie, filia nr 2, ul. Peowiaków 12 (gmach Centrum Kultury)

Fluxus był międzynarodowym ruchem artystycznym (choć może lepiej byłoby rzec antyartystycznym), rozwijającym się w latach 60. i 70. XX wieku w Stanach Zjednoczonych, Zachodniej Europie i Japonii, który cechowało zacieranie granic pomiędzy tradycyjnie pojmowaną sztuką a codziennością. Artyści rozbrajali konwencje, mieszali swobodnie sztuki wizualne z muzyką, ruchem, akcją. Działali na styku różnych mediów odrzucając dogmaty na rzecz swobody, ironii, otwartości na przypadek i dystansu do rzeczywistości. Zjawisko zwane Fluxusem umyka jednoznacznym definicjom, gdyż w założeniu było radykalnie eksperymentalne, nienazwane, beztroskie, lekkie, oderwane od sztuki w jej skonwencjonalizowanym wymiarze. Ben Patterson, jeden z członków grupy, stwierdził, iż duch otwartości i poszukiwania stał się zakładnikiem osobistych interesów na dogmatycznym polu walki o to, czym jest i kto zna prawdziwą definicję Fluxusu. Jedynie z prawdziwą definicją Fluxus może znaleźć się w katalogach, w muzeum, zamknięty w kapsule rozdziału historii sztuki, słowem poddać się instytucjonalizacji. A definicja z zasady zamyka, określa limity eksploracji i eksperymentów. Patterson proponuje spojrzeć na Fluxus jako na gatunek zagrożony, zapomnieć o definicjach i otworzyć umysły na nowe niezbadane dotąd terytoria. Podobnie można mówić o dada, happeningu, performance, które rodziły się w ścisłym kontekście swoich czasów symultanicznie w różnych miejscach na świecie. 
U fundamentów idei „Fluxusu” leżało niemożliwe do spełnienia założenie. Zgodnie z nazwą tego ruchu sztuki miał tu tworzyć nieustanny potok czynności przypadkowych, chaotycznie nakładających się na siebie, improwizowanych, maksymalnie ciągłych. W rezultacie powstawały widowiska-akcje o płynnej kompozycji, czasoprzestrzennej sytuacji wypełnione realnymi przedmiotami. W kontekście Fluxusu pojawił się po raz pierwszy termin „intermedia”. Źródło rozwoju kultury nowych mediów i mariażu sztuki i technologii można widzieć właśnie w działaniach Fluxusu, łączących rozmaite hybrydyczne dyscypliny.

WRÓĆ