Jesteś w:

Formularz wyszukiwania

Media

Wydarzenia

Aktualności

 LEKCJE Z KOLEKCJI. Lubelskie kolekcje poza instytucjami

Miejsce: Centrum Spotkania Kultur w Lublinie, Plac Teatralny 1, poziom -1, sala 051
Organizatorzy: Lubelskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych, Centrum Spotkania Kultur w Lublinie
Kuratorzy: Ernest Malik, Paulina Zarębska-Denysiuk
Otwarcie: 8 grudnia 2016, godz. 18.00
Termin wystawy: 8-31 grudnia 2016
Dostępna od wtorku do niedzieli w godz. 12-18, w środy 12-20, bezpłatna.


Kolekcjonowanie jest zjawiskiem niemal naturalnym, od dawna towarzyszącym naszej kulturze. To co gromadzimy świadczy o naszych zainteresowaniach, poglądach estetycznych, pozycji społecznej. Prywatne kolekcje, zarówno sztuki dawnej jak i współczesnej powstają w wielu miejscach. Często są to świadomie budowane zbiory, tworzone według przejrzystych założeń ideowych, ale także przy uwzględnieniu wartości artystycznej i rynkowej dzieł sztuki. Przyczyny kolekcjonowania mogą być różne, rzadziej (czy raczej „przy okazji”) jest to lokata kapitału, częściej chęć otaczania się sztuką, żywa fascynacja współczesnymi trendami, chęć zajęcia postawy wartościującej wobec gromadzonych obiektów i fenomenów, do których się odnoszą.

WIĘCEJ



SZTUKA I TECHNOLOGIA - VIII EDYCJA OTWARTYCH WYKŁADÓW O SZTUCE 2016/2017

Miejska Biblioteka Publiczna

Lublin, ul. Peowiaków 12 (Filia nr 2, parter)

Środy, godz. 17.00

Najnowszy trwający obecnie moment kulminacji związków sztuka – technologia, zapoczątkowany – zdaniem Hala Fostera – w latach 90. XX wieku, wiążę się z cyfryzacją, komputeryzacją i narodzinami społeczeństwa informatycznego. Splot technologii, nauki i kultury prowadzi do rozkwitu technokultury i technonauki. Jak w tym kontekście zmienia się samo pojęcie sztuki i czy w rezultacie rozszerzania jej definicji narasta przepaść pomiędzy „starym” i „nowym”? Czy sztuka dzisiaj, właśnie dlatego, że tak szeroko wchłania zdobycze współczesnego postępu technologicznego, nie zbliża się zadziwiająco do źródłowego pojęcia techne, którym starożytni Grecy ogarniali wszelką wytwórczość?

WIĘCEJ



LUBELSKA AGORA MODERNIZMU

Lubelska Agora Modernizmu jest nowym projektem badawczo-wdrożeniowym. Przedsięwzięcie zakłada utworzenie w Centrum Spotkania Kultur w Lublinie swoistej platformy wymiany wiedzy i myśli o przestrzeniach architektoniczno-urbanistycznych Lublina okresu od końca lat 50. do początku lat 70. XX w., z odniesieniem do tego co działo się wówczas w Polsce, Europie i na świecie, zarówno w architekturze, jak i w designie. Do zadań jakie stawia przed sobą LAM zalicza się też zamiar skonstruowania narzędzi, które umożliwią zarówno specjalistom, jak i osobom dopiero zaczynającym swoją przygodę z modernizmem – poznanie tego tematu i jego dalszą skuteczną eksplorację. Pierwszym wydarzeniem zorganizowanym przez LAM były Lubelskie Dni Modernizmu, które odbyły się w Lublinie w dniach 20-22 maja 2016 r.

WIĘCEJ



[A]SYMETRIE. SZTUKA WSPÓŁCZESNA W KONTEKŚCIE MUZEUM

ZAGRAJ W [A]SYMETRIE  

ZOBACZ FOLDER WYSTAWY

OTWARCIE WYSTAWY: 23 PAŹDZIERNIKA 2015, GODZ. 19:00 
MUZEUM LUBELSKIE, UL. ZAMKOWA 9
WYSTAWA DOSTĘPNA DO 30 LISTOPADA 2015
OD WTORKU DO NIEDZIELI W GODZ. 10:00-17:00

Wystawa jest swoistym eksperymentem polegającym na czasowym zestawieniu dzieł z kolekcji Sztuki Współczesnej Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych ze zbiorami Muzeum Lubelskiego w Lublinie. Zderzenie sztuki nowej i dawnej oraz uzupełnienie muzealnej ekspozycji przez kolekcję sztuki współczesnej, na którą składają się zarówno prace tworzone tradycyjnymi mediami (malarstwo, rzeźba), jak również wykorzystujące nowe technologie wizualne (fotografia, film, multimedia) stać się ma częścią dyskursu wystawienniczego poświęconego relacjom pomiędzy sztuką współczesną a zbiorami muzealnymi.

 

WIĘCEJ



Czwarty wykład w cyklu SZTUKA I TECHNOLOGIA

Kamila Leśniak, Pomiędzy techniką a sztuką. Wokół narodzin fotografii

23 listopada 2016, godz. 17.00, filia nr 2 MBP, Lublin, ul. Peowiaków 12 (Gmach Centrum Kultury)

Za datę wynalezienia fotografii przyjmuje się 1839 rok, kiedy na łamach biuletynu Francuskiej Akademii Nauk Louis Jacques Mandé Daguerre ogłosił dagerotypię – metodę utrwalania obrazu rzeczywistości na wypolerowanej płycie miedzianej pokrytej jodkiem srebra. Kilka miesięcy później François Arago zaprezentował wynalazek na spotkaniu Francuskiej Akademii Nauk i Akademii Sztuk Pięknych w Paryżu, ogłaszając, że Francja bezinteresownie przekazuje go światu. Jednak intelektualne i filozoficzne podstawy „sztuki pisania światłem” możemy odnaleźć w renesansie, kiedy to zamknięto świat w obrazie za pomocą perspektywy. Wieloletnie wysiłki uczonych, wynalazców, a niejednokrotnie również artystów, powodowane chęcią utrwalenia idealnego obrazu rzeczywistości, dają wgląd w wielotorowe relacje pomiędzy sztuką a techniką. Niniejszy wykład poświęcony jest spojrzeniu na początki fotografii przez pryzmat wcześniejszych dążeń do uzyskania doskonałego wizerunku. Punktem wyjścia będzie pierwsza ilustrowana fotografiami książka, próba prezentacji nowej techniki utrwalania obrazu rzeczywistości, The Pencil of Nature Henry’ego Foxa Talbota, który w 1839 roku również zaprezentował swoją metodę „pisania światłem”, ogłaszając się – niezależnie od Daguerre’a – wynalazcą fotografii.



Trzeci wykład z cyklu SZTUKA I TECHNOLOGIA

Izabela Pastuszko, Społeczna inżynieria mieszkaniowa w wybranej architekturze
i urbanistyce Lublina przełomu lat 50. i 60. XX w.

9 listopada 2016, godz. 17.00, filia nr 2 MBP, Lublin, ul. Peowiaków 12 (Gmach Centrum Kultury)

Druga połowa lat 50. XX w. w Polsce to czas, w którym po drugiej wojnie światowej powróciły mieszkaniowe ruchy spółdzielcze. Działo się to również w Lublinie. Powstanie Lubelskiej Spółdzielni Mieszkaniowej w 1957 roku było odpowiedzią na ówczesne potrzeby lokalowe. Z dzisiejszej perspektywy możemy zauważyć, że śmiałe projekty urbanistyczne poszczególnych osiedli, jak i całej powstałej dzielnicy, są zapisem kooperacji rozwoju technologii budowlanych z próbami uchwycenia potrzeb ludzkich jakie może wypełnić architektura. Czy ten mariaż był udany? Czy humanistyczne postrzeganie projektowania zostało odzwierciedlone w późnomodernistycznych realizacjach dawnego obszaru lubelskich Rur? Próba analizy związków między technologią budowlaną a szeroko rozumianymi potrzebami człowieka, również w społeczno-psychologicznym wymiarze, zostanie podjęta w celu uzyskania odpowiedzi na pytanie, ile jest w tej modernistycznej architekturze inżynierii, a ile sztuki projektowania ludzkiego życia?



Drugi wykład w cyklu SZTUKA I TECHNOLOGIA

Marcin Pastwa, Stare obrazy — nowe media

26 października 2016, godz. 17.00, filia nr 2 MBP, Lublin, ul. Peowiaków 12 (Gmach Centrum Kultury)

Antyczne użycie terminu technè wskazuje na istotne połączenie kontekstu technicznego ze sztuką, jednak dopiero wraz z upowszechnieniem się fotografii rozpoczął się okres technicznej reprodukcji obrazów. Za sprawą materialnej przemiany sposobu obrazowania, zyskującej poprzez techniczny wymiar charakter masowy nastąpiła także zmiana sposobu myślenia o sztuce. Przyspieszona migracja obrazów, nie tylko w tradycyjnym obszarze działań artystycznych, ale również na polu nauk o sztuce, sprawia, że „ruchome" i reprodukowalne obrazy są nie tylko przedmiotem badań, lecz stają się impulsem do nowego spojrzenia na dawne dzieła. Wykład będzie próbą przyjrzenia się różnym formom dialogu historii sztuki (rozumianej jako dyscyplina naukowa) z mediami i nowymi technologiami.

WIĘCEJ



Pierwszy wykład w nowym cyklu otwartych wykładów o sztuce SZTUKA I TECHNOLOGIA

Ryszard Kasperowicz, Platon i „nieskończone przekształcanie”

12 października 2016, godz. 17.00, filia nr 2 MBP, Lublin, ul. Peowiaków 12 (Gmach Centrum Kultury)

Platońska krytyka sztuk mimetycznych miała bardzo różne, wewnętrznie powiązane ze sobą aspekty: wychowawczy, polityczny, teoriopoznawczy, także ontologiczny. Platon był konsekwentnym krytykiem sztuk, postawił wszystkie podstawowe problemy, które dotyczą sztuk naśladowczych, i rozwiązał je w radykalny sposób, usuwając poetów – mimetyków z doskonałego państwa. Ale w swojej krytyce Platon zwrócił także uwagę na wewnętrzny potencjał sztuk, który przejawiał się m.in. w dążności do nieustannego przekształcania formy. Odnosząc się prawdopodobnie do opanowania przez artystów nowych środków przedstawieniowych, Platon zaprezentował także krytykę pewnych przejawów sztuki, które wiązały się z rozwojem nowych możliwości ekspresji artystycznej i jej wpływu na duszę słuchacza czy widza. Niniejszy wykład będzie próbą prezentacji tych wybranych wątków platońskiej krytyki sztuki.