Jesteś w:

Formularz wyszukiwania

Media

Wydarzenia

Aktualności

SPOTKANIE Z NORMANEM LETO

W ramach cyklu ARTYŚCI LUBELSKIEJ KOLEKCJI

Prowadzenie: Stach Szabłowski

15 grudnia 2016 (czwartek), godz. 18.00
Centrum Spotkania Kultur w Lublinie, plac Teatralny 1, poziom 0, sala "Mediateka"

Spotkanie powiązane jest z prezentacją dzieł Normana Leto zakupionych do kolekcji Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w 2016 r., w ramach wystawy "Lekcje z kolekcji. Lubelskie kolekcje poza instytucjami" w Centrum Spotkania Kultur – wystawa będzie dostępna dla zwiedzających do końca roku.

WIĘCEJ



 LEKCJE Z KOLEKCJI. Lubelskie kolekcje poza instytucjami

Miejsce: Centrum Spotkania Kultur w Lublinie, Plac Teatralny 1, poziom -1, sala 051
Organizatorzy: Lubelskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych, Centrum Spotkania Kultur w Lublinie
Kuratorzy: Ernest Malik, Paulina Zarębska-Denysiuk
Otwarcie: 8 grudnia 2016, godz. 18.00
Termin wystawy: 8 grudnia 2016 - 15 stycznia 2017
Dostępna od wtorku do niedzieli w godz. 12-18, w środy 12-20, bezpłatna.


Kolekcjonowanie jest zjawiskiem niemal naturalnym, od dawna towarzyszącym naszej kulturze. To co gromadzimy świadczy o naszych zainteresowaniach, poglądach estetycznych, pozycji społecznej. Prywatne kolekcje, zarówno sztuki dawnej jak i współczesnej powstają w wielu miejscach. Często są to świadomie budowane zbiory, tworzone według przejrzystych założeń ideowych, ale także przy uwzględnieniu wartości artystycznej i rynkowej dzieł sztuki. Przyczyny kolekcjonowania mogą być różne, rzadziej (czy raczej „przy okazji”) jest to lokata kapitału, częściej chęć otaczania się sztuką, żywa fascynacja współczesnymi trendami, chęć zajęcia postawy wartościującej wobec gromadzonych obiektów i fenomenów, do których się odnoszą.

WIĘCEJ



SZTUKA I TECHNOLOGIA - VIII EDYCJA OTWARTYCH WYKŁADÓW O SZTUCE 2016/2017

Miejska Biblioteka Publiczna

Lublin, ul. Peowiaków 12 (Filia nr 2, parter)

Środy, godz. 17.00

Najnowszy trwający obecnie moment kulminacji związków sztuka – technologia, zapoczątkowany – zdaniem Hala Fostera – w latach 90. XX wieku, wiążę się z cyfryzacją, komputeryzacją i narodzinami społeczeństwa informatycznego. Splot technologii, nauki i kultury prowadzi do rozkwitu technokultury i technonauki. Jak w tym kontekście zmienia się samo pojęcie sztuki i czy w rezultacie rozszerzania jej definicji narasta przepaść pomiędzy „starym” i „nowym”? Czy sztuka dzisiaj, właśnie dlatego, że tak szeroko wchłania zdobycze współczesnego postępu technologicznego, nie zbliża się zadziwiająco do źródłowego pojęcia techne, którym starożytni Grecy ogarniali wszelką wytwórczość?

WIĘCEJ



LUBELSKA AGORA MODERNIZMU

Lubelska Agora Modernizmu jest nowym projektem badawczo-wdrożeniowym. Przedsięwzięcie zakłada utworzenie w Centrum Spotkania Kultur w Lublinie swoistej platformy wymiany wiedzy i myśli o przestrzeniach architektoniczno-urbanistycznych Lublina okresu od końca lat 50. do początku lat 70. XX w., z odniesieniem do tego co działo się wówczas w Polsce, Europie i na świecie, zarówno w architekturze, jak i w designie. Do zadań jakie stawia przed sobą LAM zalicza się też zamiar skonstruowania narzędzi, które umożliwią zarówno specjalistom, jak i osobom dopiero zaczynającym swoją przygodę z modernizmem – poznanie tego tematu i jego dalszą skuteczną eksplorację. Pierwszym wydarzeniem zorganizowanym przez LAM były Lubelskie Dni Modernizmu, które odbyły się w Lublinie w dniach 20-22 maja 2016 r.

WIĘCEJ



[A]SYMETRIE. SZTUKA WSPÓŁCZESNA W KONTEKŚCIE MUZEUM

ZAGRAJ W [A]SYMETRIE  

ZOBACZ FOLDER WYSTAWY

OTWARCIE WYSTAWY: 23 PAŹDZIERNIKA 2015, GODZ. 19:00 
MUZEUM LUBELSKIE, UL. ZAMKOWA 9
WYSTAWA DOSTĘPNA DO 30 LISTOPADA 2015
OD WTORKU DO NIEDZIELI W GODZ. 10:00-17:00

Wystawa jest swoistym eksperymentem polegającym na czasowym zestawieniu dzieł z kolekcji Sztuki Współczesnej Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych ze zbiorami Muzeum Lubelskiego w Lublinie. Zderzenie sztuki nowej i dawnej oraz uzupełnienie muzealnej ekspozycji przez kolekcję sztuki współczesnej, na którą składają się zarówno prace tworzone tradycyjnymi mediami (malarstwo, rzeźba), jak również wykorzystujące nowe technologie wizualne (fotografia, film, multimedia) stać się ma częścią dyskursu wystawienniczego poświęconego relacjom pomiędzy sztuką współczesną a zbiorami muzealnymi.

 

WIĘCEJ



Trzynasty wykład z cyklu SZTUKA I TECHNOLOGIA

Marcin Maron, Filmowa neoawangarda i początki sztuki video

19 kwietnia 2017, godz. 17:00
Filia nr 2 MBP, ul. Peowiaków 12

Wykład dotyczyć będzie zagadnień historii filmu eksperymentalnego. Omówione zostaną najważniejsze nurty i dzieła kina eksperymentalnego, związane z przemianami ideowymi i technologicznymi, jakie zaszły w sztuce światowej w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku. Wyjaśnione będą takie pojęcia i zjawiska jak: neoawangarda, film strukturalny, kino poszerzone i sztuka video. Integralną częścią wykładu będą fragmenty filmów Andy`ego Warhola, Petera Kubelki, Georga Maciunasa, Paula Sharitsa, Nam June Paika, Billa Violi i innych.



Dwunasty wykład z cyklu SZTUKA I TECHNOLOGIA

Piotr Celiński, Cyfrowy ekosystem sztuki wizualnej

5 kwietnia 2017, godz. 17.00
Miejska Biblioteka im. Łopacińskiego w Lublinie, filia nr 2, ul. Peowiaków 12 (gmach Centrum Kultury)

Wykład dotyczy charakterystyk wybranych elementów zmiany cyfrowej w kontekście obrazów, ekranów i wizualności. Znajdą się w nim tropy związane ze społeczną i polityczną sytuacją sztuki i komunikacji, ale przede wszystkim próba opisania dynamiki cyfrowego środowiska sztuki – baz danych, algorytmów i sieci.



Jedenasty wykład z cyklu SZTUKA I TECHNOLOGIA

Marta Ryczkowska, Redefinicja sztuki i nowe media - Fluksus

22 marca 2017, godz. 17.00
Miejska Biblioteka im. Łopacińskiego w Lublinie, filia nr 2, ul. Peowiaków 12 (gmach Centrum Kultury)

Fluxus był międzynarodowym ruchem artystycznym (choć może lepiej byłoby rzec antyartystycznym), rozwijającym się w latach 60. i 70. XX wieku w Stanach Zjednoczonych, Zachodniej Europie i Japonii, który cechowało zacieranie granic pomiędzy tradycyjnie pojmowaną sztuką a codziennością. Artyści rozbrajali konwencje, mieszali swobodnie sztuki wizualne z muzyką, ruchem, akcją. Działali na styku różnych mediów odrzucając dogmaty na rzecz swobody, ironii, otwartości na przypadek i dystansu do rzeczywistości. Zjawisko zwane Fluxusem umyka jednoznacznym definicjom, gdyż w założeniu było radykalnie eksperymentalne, nienazwane, beztroskie, lekkie, oderwane od sztuki w jej skonwencjonalizowanym wymiarze. Ben Patterson, jeden z członków grupy, stwierdził, iż duch otwartości i poszukiwania stał się zakładnikiem osobistych interesów na dogmatycznym polu walki o to, czym jest i kto zna prawdziwą definicję Fluxusu. Jedynie z prawdziwą definicją Fluxus może znaleźć się w katalogach, w muzeum, zamknięty w kapsule rozdziału historii sztuki, słowem poddać się instytucjonalizacji. A definicja z zasady zamyka, określa limity eksploracji i eksperymentów. Patterson proponuje spojrzeć na Fluxus jako na gatunek zagrożony, zapomnieć o definicjach i otworzyć umysły na nowe niezbadane dotąd terytoria. Podobnie można mówić o dada, happeningu, performance, które rodziły się w ścisłym kontekście swoich czasów symultanicznie w różnych miejscach na świecie.
U fundamentów idei „Fluxusu” leżało niemożliwe do spełnienia założenie. Zgodnie z nazwą tego ruchu sztuki miał tu tworzyć nieustanny potok czynności przypadkowych, chaotycznie nakładających się na siebie, improwizowanych, maksymalnie ciągłych. W rezultacie powstawały widowiska-akcje o płynnej kompozycji, czasoprzestrzennej sytuacji wypełnione realnymi przedmiotami. W kontekście Fluxusu pojawił się po raz pierwszy termin „intermedia”. Źródło rozwoju kultury nowych mediów i mariażu sztuki i technologii można widzieć właśnie w działaniach Fluxusu, łączących rozmaite hybrydyczne dyscypliny.



Dziesiąty wykład z cyklu SZTUKA I TECHNOLOGIA

Marcin Lachowski, Konstruktywiści - konstruktorzy

8 marca 2017, godz. 17.00
Miejska Biblioteka im. Łopacińskiego w Lublinie, filia nr 2, ul. Peowiaków 12 (gmach Centrum Kultury)

Wykład będzie poświęcony działalności rosyjskich konstruktywistów w okresie rewolucji październikowej i czasie porewolucyjnych gwałtownych przemian politycznych. Ich twórczość integralnie była związana z głębokimi przemianami społecznymi, kreśląc utopijny charakter komunistycznego społeczeństwa. Kwestionując zastany porządek artystyczny, w swoich programach, a także realizacjach postulowali wykreślenie nowego obszaru działalności artystycznej, ściśle powiązanej z projektowaniem przemysłowym, produkcją i propagandą wizualną. Podążając w kierunku utylitaryzacji twórczości artystycznej sformułowali program powiązania kreacji artystycznej z pożądanymi przemianami społecznymi. Postulaty awangardy zyskały nierealny i utopijny charakter w totalitarnej rzeczywistości, a artyści stali się zakładnikami scentralizowanych, autorytarnych przemian w Rosji sowieckiej lat 20. i 30. Ich zainteresowania techniką i inżynierią sprzyjały jednak ukształtowaniu nowoczesnego designu w postaci projektowanych monumentów, wnętrz, scenografii, strojów, a wreszcie nowatorskich fotomontaży. Wykład będzie poświęcony tym nowoczesnym (często tylko eksperymentalnym) projektom, które łączyły nowoczesną formę i technikę jako podwaliny „nowej rzeczywistości”.



Dziewiąty wykład z cyklu SZTUKA I TECHNOLOGIA

Jerzy Żywicki, Początki budownictwa żelbetowego w Lublinie

22 lutego 2017, godz. 17.00

Miejska Biblioteka im. Łopacińskiego w Lublinie, filia nr 2, ul. Peowiaków 12 (gmach Centrum Kultury)


Żelbet – wynalazek XIX wieku – silnie wpłynął na kształt architektury współczesnej. Wykorzystała ona liczne zalety tego materiału: dużą trwałość, odporność na obciążenia, a przede wszystkim możliwość wykonania konstrukcji o dowolnym kształcie. Za ojczyznę żelbetu uznaje się Francję, a za jego wynalazcę Josepha Moniera. Budownictwo żelbetowe szybko się upowszechniło i znalazło szerokie zastosowanie w Europie, a później i na innych kontynentach. Trudno precyzyjnie ustalić kiedy żelbet pojawił się na ziemiach polskich. Za pierwsze budowle, w których go zastosowano uważa się mosty z końcowych lat XIX stulecia. Zanim wybuchła I wojna światowa żelbet był na ziemiach polskich już dobrze znany i szeroko stosowany, a w latach międzywojennych wręcz wysuwał się na czoło materiałów konstrukcyjnych. Również w Lublinie najwcześniejszymi obiektami, do budowy których go użyto były mosty. Budowa pierwszego z nich w 1903 roku zakończyła się katastrofą. Kolejne – realizowane w latach 1908 i 1909 – stoją do dziś i są cennymi zabytkami techniki. Dzięki ich budowie już w pierwszej dekadzie XX wieku, można zaliczyć Lublin do grupy tych polskich ośrodków, w których żelbet pojawił się wcześnie. Mimo to z powodu różnych przeszkód budownictwo żelbetowe rozwijało się w nim wolno. O upowszechnienie żelbetu w Lublinie można mówić dopiero od lat 20. XX wieku. Odnajdujemy go w konstrukcjach obiektów przemysłowych, mieszkalnych, publicznych i sakralnych. Czy jednak stosowanie żelbetu w Lublinie w okresie przed II wojną światową odmieniło jego architekturę?



Ósmy wykład z cyklu SZTUKA i TECHNOLOGIA

Izabela Bartkowiak, KULT WIRTUOZÓW

8 lutego 2017, godz. 17.00, filia nr 2 MBP, Lublin, ul. Peowiaków 12 (Gmach Centrum Kultury)

Kult wirtuozów, jednostek o ponadprzeciętnych zdolnościach, wybitnych mistrzów swej sztuki, jest zjawiskiem wszechobecnym w dziejach i odnosić się może do każdej dziedziny ludzkiej działalności. W sposób szczególny dotyczył on jednak artystów muzyków, zwłaszcza tych żyjących w XVIII i XIX stuleciu. Przyczyną tego była przede wszystkim myśl filozoficzna, która mogła sprzyjać lub wręcz przeciwnie, hamować rozwój wirtuozostwa. Ale nie tylko. Wirtuozostwo to fuzja myśli technologicznej w budowie instrumentów, tworzenia nowych technik wydobycia dźwięku, wypracowania nowego języka muzycznego, stylu i form. Istotnym czynnikiem warunkującym te zmiany były wielkie przemiany społeczne i ekonomiczne - muzycy zdobyli upragnioną wolność od mecenatu. Jednak była ona tylko pozorna...

 



Siódmy wykład z cyklu SZTUKA i TECHNOLOGIA

Rafał Rozmus, Współczesne narzędzia wykorzystywane w procesie tworzenia muzyki filmowej

25 stycznia 2017, godz. 17.00, filia nr 2 MBP, Lublin, ul. Peowiaków 12 (Gmach Centrum Kultury)

Celem wykładu jest omówienie problematyki związanej z procesem komponowania muzyki filmowej. W szczególności przedstawione zostaną współczesne narzędzia wykorzystywane w tworzeniu tytułowego gatunku. Podstawowym zagadnieniem jest koegzystencja zjawisk wizualnych i dźwiękowych w dziele filmowym, ich wzajemne relacje oraz praktyczne wykorzystanie wirtualnych instrumentów w procesie kompozytorskim. Rozważania teoretyczne uzupełnione są działaniami praktycznymi, których celem jest próba ustalenia, w jakim stopniu współczesne narzędzia wykorzystywane w procesie tworzenia muzyki filmowej ułatwiają pracę kompozytorom oraz jakie otwierają przed nimi możliwości.



Szósty wykład w cyklu SZTUKA I TECHNOLOGIA

Piotr Majewski, Malarstwo i nowe techniki obrazowania – konkurencja czy impuls rozwojowy?

11 stycznia 2017, godz. 17.00, filia nr 2 MBP, Lublin, ul. Peowiaków 12 (Gmach Centrum Kultury)

W początkach XX wieku podnoszona do rangi sztuki fotografia zachwiała niewzruszoną pozycją malarstwa jako sztuki naśladowania wyglądów. Z jednej strony awangarda ogłosiła jego koniec i proklamowała erę obrazu mechanicznego, z drugiej – nowe techniki obrazowania pchnęły malarstwo na meandryczne i rozgałęzione ścieżki abstrakcji. Nowsze czasy przyniosły kolejne mariaże między „starym” i „nowym”. Malarstwo wchodziło w związki już nie tylko z fotografią, ale też z obrazem ruchomym, prowokując eksperymenty ożywienia malarskich obrazów oraz łączenia jednych i drugich. Czasy najnowsze z kolei wykreowały nowe zjawisko – malarstwo cyfrowe. Choć jeszcze stosunkowo młode, coraz śmielej ujawnia intrygujący potencjał aliansu manualnej zręczności i technologicznego instrumentarium.



Piąty wykład z cyklu SZTUKA I TECHNOLOGIA

Jacek Jaźwierski, Prymitywizm: ucieczka od nowoczesności

14 grudnia 2016 (środa), godz. 17.00
Filia nr 2 MBP, Lublin, ul. Peowiaków 12 (Gmach Centrum Kultury)

Nowoczesności, postępowi technologicznemu i związanemu z nim rozwojowi miast i produkcji przemysłowej towarzyszyła potrzeba ucieczki od cywilizacji. Od końca osiemnastego wieku ludzie szukali wytchnienia w naturze; zrodził się ideał prostego życia z dala od zgiełku miast, społecznych rytuałów, bogactwa i postępującej konsumpcji. W sztuce doszła do głosu idea prymitywizmu, antypostępowego przekonania o wyższości dawnych czasów i pierwotnych kultur nad zepsutą współczesnością. Zaczęto cenić to, co dawne, pierwotne, egzotyczne i naturalne. Dziewiętnastowieczny i dwudziestowieczny prymitywizm miewał jednak różne oblicza. Nazareńczycy szukali wzorów niezepsutej sztuki religijnej w średniowieczu, Gauguin próbował odnaleźć zagubione źródło tworzenia w życiu pierwotnych ludów Polinezji, inni wybierali nieskrępowane życie na łonie natury i próbowali łączyć malarstwo z naturyzmem.

Wykład w ramach cyklu "Sztuka i technologia".



Czwarty wykład w cyklu SZTUKA I TECHNOLOGIA

Kamila Leśniak, Pomiędzy techniką a sztuką. Wokół narodzin fotografii

23 listopada 2016, godz. 17.00, filia nr 2 MBP, Lublin, ul. Peowiaków 12 (Gmach Centrum Kultury)

Za datę wynalezienia fotografii przyjmuje się 1839 rok, kiedy na łamach biuletynu Francuskiej Akademii Nauk Louis Jacques Mandé Daguerre ogłosił dagerotypię – metodę utrwalania obrazu rzeczywistości na wypolerowanej płycie miedzianej pokrytej jodkiem srebra. Kilka miesięcy później François Arago zaprezentował wynalazek na spotkaniu Francuskiej Akademii Nauk i Akademii Sztuk Pięknych w Paryżu, ogłaszając, że Francja bezinteresownie przekazuje go światu. Jednak intelektualne i filozoficzne podstawy „sztuki pisania światłem” możemy odnaleźć w renesansie, kiedy to zamknięto świat w obrazie za pomocą perspektywy. Wieloletnie wysiłki uczonych, wynalazców, a niejednokrotnie również artystów, powodowane chęcią utrwalenia idealnego obrazu rzeczywistości, dają wgląd w wielotorowe relacje pomiędzy sztuką a techniką. Niniejszy wykład poświęcony jest spojrzeniu na początki fotografii przez pryzmat wcześniejszych dążeń do uzyskania doskonałego wizerunku. Punktem wyjścia będzie pierwsza ilustrowana fotografiami książka, próba prezentacji nowej techniki utrwalania obrazu rzeczywistości, The Pencil of Nature Henry’ego Foxa Talbota, który w 1839 roku również zaprezentował swoją metodę „pisania światłem”, ogłaszając się – niezależnie od Daguerre’a – wynalazcą fotografii.



 1  2  Następne »